ΟΚΑΝΑ. Φτάνει πια! / ΠΟΛΗ 6, καλοκαίρι 2006

Ανοικτή επιστολή του δημάρχου Σταυρούπολης, Διαμαντή Παπαδόπουλου, δημοσιευμένη στην ΠΟΛΗ 6:

Αγαπητοί Συμπολίτες

Έχει πια ωριμάσει ο καιρός, για να εκφράσουμε την δυσαρέσκεια και την αγανάκτησή μας απέναντι στην πολιτεία, που φαίνεται να κωφεύει ως προς ένα τόσο μεγάλο και ανεξέλεγκτο πλέον πρόβλημα, το οποίο αυτή δημιούργησε. Και εννοούμε την κακή λειτουργία του προγράμματος χορήγησης μεθαδόνης του ΟΚΑΝΑ και των αντικοινωνικών του παρενεργειών.
Η δεδηλωμένη αντίδραση κυρίως των κατοίκων των γειτονιών που περιβάλλουν το Ψυχιατρικό Νοσοκομείο όπου υλοποιείται το πρόγραμμα, είχε εκφραστεί από την αρχή της λειτουργίας του, στα πλαίσια μιας ανησυχίας για όλα τα κακώς κείμενα που έβλεπαν να έρχονται.
Πολλοί ήταν αυτοί που χρησιμοποίησαν αυτήν την αγωνία – αντίδραση των κατοίκων προτρέποντάς τους να μην ολισθήσουν σε ρατσιστικές αντιδράσεις, κάνοντας έκκληση στην κοινωνική ευαισθησία και το δημοκρατικό μας παρελθόν.
Σε όλους αυτούς απευθύνουμε τα ακόλουθα.
Οι Σταυρουπολίτες συμβιώνουν με το Ψυχιατρικό Νοσοκομείο εδώ και ογδονταέξι χρόνια έχοντας αποδείξει την ικανότητά τους να αποδέχονται τον διαφορετικό όταν αυτός είναι ασθενής. Για εβδομήντα τόσα χρόνια έχουν δίπλα στην πόρτα τους και τους απόκληρους του Γηροκομείου «Ο Άγιος Παντελεήμων». Συμβίωσαν ακόμη και με θρησκευτικές μειονότητες και είναι υπεράνω κάθε υποψίας για ρατσιστική συμπεριφορά. Στη Σταυρούπολη κατοικούν και εργάζονται Έλληνες μουσουλμάνοι, υπάρχουν καθολικοί ουκ ολίγοι, οι οποίοι μάλιστα έχτισαν και τα πρώτα κτίρια στη Σταυρούπολη, τα οποία και προβάλλονται σε όλα τα ιλουστρασιόν περιοδικά από το Δήμο μας. Στη Σταυρούπολη ρίζωσαν – σε ολόκληρο τον οικισμό και σκόρπια σε ολόκληρη τη συνοικία – οι Έλληνες και όχι μόνο οι Έλληνες που ήρθαν από τις χώρες της πρώην Σοβιετικής Ένωσης και από την Αλβανία.
Όταν λοιπόν οι Σταυρουπολίτες εύλογα ρωτούσαν:-Έχετε συνειδητοποιήσει το πρόβλημα ;
Οι «υπεύθυνοι» απαντούσαν:- Προσέξτε μην γίνετε ρατσιστές!
Το πρόβλημα συνεπώς, για μας τους Σταυρουπολίτες, δεν ήταν και δεν είναι οι ναρκομανείς. Το πρόβλημα είναι η αναδυόμενη εγκληματικότητα και ανάπτυξη νοσηρού περιβάλλοντος στην συνοικία όχι εξ αιτίας των χρηστών, επειδή είναι κακοί οι ναρκομανείς. Αλλά εξ αιτίας της έκθεσης των χρηστών στη βορά των πάσης φύσεως εμπόρων που δραστηριοποιούνται γύρω από το κύκλωμα των ναρκωτικών.
Η κατάσταση πλέον έχει ξεφύγει από κάθε έλεγχο. Όλα όσα φοβόντουσαν οι Σταυρουπολίτες, περίπου έγιναν. Βίαια επεισόδια, κλοπές με την απειλή όπλων, λήψη της δόσης σε εισόδους πολυκατοικιών και στα παγκάκια μέσα στις γειτονιές. Η παρουσία των εμπόρων που πρέπει οπωσδήποτε να πουλήσουν και η απελπισία των εξαρτημένων που πρέπει οπωσδήποτε να αγοράσουν, όπως καταλαβαίνετε δεν συνιστούν μια απλή εμπορική πράξη. Ενυπάρχουν η απληστία, ο εξαναγκασμός, η αγωνία, η απόγνωση, το σύνδρομο στέρησης, όλα όσα απαιτούνται για να φυτρώσουν όλα τα άνθη του εγκλήματος. Και κάπου στον ορίζοντα, διαφαίνεται ο πραγματικός κίνδυνος της αυτοδικίας, αφού η αίσθηση πως η πολιτεία δεν προστατεύει, κυριαρχεί.
Πολλά και εύλογα τα ερωτήματα :
-Δεν είναι νόμιμο να ανησυχούμε όταν στερούμαστε του στοιχειώδους αγαθού της σύγχρονης δημοκρατίας μας, του δικαιώματος να νιώθουμε ασφαλείς όταν περπατάμε δίπλα στο σπίτι μας;
-Είναι «μικροαστικός καθωσπρεπισμός» η διάθεση του να επιλέγουμε εμείς τις εικόνες που θα δουν τα παιδιά μας και όχι ο έμπορος ναρκωτικών;
-Είναι η τήρηση των νόμων παράλογη;
-Δεν είναι υποκρισία να κουκουλώνουμε την ευθύνη όσων δεν σχεδίασαν – ή και δεν εφάρμοσαν – σωστά μια δράση της πολιτείας, στηλιτεύοντας αυτούς τους οποίους θίγουν και προσβάλλουν οι παρενέργειες αυτής της δράσης;
-Δεν νομιμοποιούνται οι κάτοικοι αλλά και επιχειρηματίες που δραστηριοποιούνται στην περιοχή, των οποίων η ανοχή και αντοχή έχει πλέον εξαντληθεί, αφού υπομένουν εδώ και οχτώ περίπου χρόνια τις παρενέργειες της κακής λειτουργίας του προγράμματος, να ζητήσουν την άμεση απομάκρυνσή του;
Καλούμε λοιπόν μέσω αυτής της ανοιχτής επιστολής – διαμαρτυρίας, όλους τους ενεργούς πολίτες που ζουν και δραστηριοποιούνται στην πόλη μας και μαζί μ’ αυτούς θεσμικά όργανα όπως το Δημοτικό Συμβούλιο, την Εκκλησία, την Αστυνομία, τις διοικήσεις του Ψυχιατρικού Νοσοκομείου και του ΟΚΑΝΑ , να γίνουν αρωγοί σ’ έναν αγώνα που στοχεύει στην άμεση και οριστική επίλυση του προβλήματος με την απομάκρυνση του προγράμματος από την πόλη μας, που δυστυχώς βάλλεται από πολλά «κακά» και κακώς κείμενα. Γιατί πολύ απλά, δεν αντέχουμε άλλο!!!

Εισαγωγικό σημείωμα στην ΠΟΛΗ 6, του αντιδημάρχου πολιτισμού Σπύρου Λαζαρίδη:

Καλοκαιρινό τεύχος γεμάτο ταξίδια και μουσικές. Ταξίδια και μουσικές που έγιναν ήδη, νέα που προτείνονται. Τι καλύτερο. Κι ας προηγείται το σκληρό εξώφυλλο.

Η παρουσία του ΟΚΑΝΑ μας αναγκάζει να είμαστε σε ετοιμότητα. Οι ανευθυνοϋπεύθυνοι εξαπολύουν μύδρους περί προεκλογικής δήθεν ευαισθησίας ενώ όλοι κάνουν πως δεν καταλαβαίνουν ότι στο στόχαστρο του Δήμου Σταυρούπολης δεν είναι, με κανέναν τρόπο, τα παιδιά που παρακολουθούν το πρόγραμμα αλλά όσοι εμπορεύονται τον πόνο τους και όσοι σχεδιάζουν πρόχειρα και επιπόλαια επί χάρτου, χωρίς να δίνουν δεκάρα για την αληθινή ζωή που συμπιέζεται, πια, σε γειτονιές που αγωνίζονται ν’ ανασάνουν και να μην γίνουν γκέτο.

Η ζωή όμως δεν είναι μόνον ο ζόφος του ΟΚΑΝΑ, ούτε και οι μικρότητες που την νοθεύουν και την συντομεύουν. Η ζωή είναι κοίταγμα στα μάτια κι αληθινό χαμόγελο. Η ζωή είναι ένα τραγούδι που ψιθυρίζουν τα χείλη ακόμη κι όταν δεν γνωρίζουν τα λόγια.